Het samenvoegen van gekleurd glas met anders gekleurd of blank glas heet in het Italiaans ‘Incalmo’. Er komt veel expertise bij kijken, aangezien de twee delen precies op elkaar moeten passen. Ook moeten de twee glasdelen compatible zijn.
Een glasblazer blaast een gekleurde bel, opent deze tot een ‘beker’ en plaatst deze vervolgens in een oven om de bel / beker warm te houden. Een tweede bel in een andere kleur wordt gemaakt met dezelfde diameter. De randen van beide ‘bekers’ worden opnieuw verhit in een gloeioven en vervolgens, met behulp van een assistent, voorzichtig samengevoegd, waardoor de twee stukken samensmelten tot een grotere cilindrische bel. Deze wordt opnieuw verhit zodat de naad gladgemaakt kan worden. Deze samengestelde grotere bel wordt ook geopend, zodat er extra gekleurde ‘bekers’ aan toegevoegd kunnen worden of het glas in zijn uiteindelijke vorm kan worden gebracht, bijvoorbeeld als vaas of bord.
D. Valkema legt het proces van onbekende maker, kom, 1600 / 1700 uit de collectie van Museum Boijmans Van Beuningen als volgt uit: Een glasmaker blaast een (blanke) glasbel en opent die. Een andere glasmaker blaast tegelijkertijd een anders kleurige bel en opent die ook. Ze zorgen dat de diameters van beide bellen met elkaar overeenkomen. De rand van deze bellen/kommetjes worden extra verhit in een inwarmoven. Vervolgens worden de randen heel nauwkeurig tegen elkaar aangedrukt waardoor die versmelten. De anders kleurige bel wordt geopend waardoor je weer één kom krijgt. De plek waar ze aan elkaar zitten wordt iets geknepen gehouden waarna de blauwe kom met een glasschaar weer iets wordt geopend tot een licht conische rand.
onbekend, kom, 1600/1700
Tapio Wirkkala, Vaas Bolle (modelnr 503-1), 1966-1967
