Glas is één van de oudste synthetische materialen en wordt al sinds mensenheugenis gecreëerd voor diverse toepassingen. Het basisrecept bestaat uit het versmelten van eenvoudige ingrediënten zoals zand, soda en kalk. Het is niet meer weg te denken uit ons dagelijks leven. We passen glas toe in drinkgerei, lampen, ramen, kunstobjecten, telefoons, glasvezelkabels etc.
Het materiaal glas kan beschreven worden als een vaste stof met de moleculaire structuur van een vloeistof. Na het smelten van de ingrediënten levert langzaam afkoelen een stroperige massa op, die als deze nog heet is met behulp van gereedschappen elastisch te vormen is. De temperatuur van de massa is dan hoger dan de zogenaamde glastransitietemperatuur maar lager dan de smelttemperatuur. Verdere afkoeling vormt de stroperige massa dan tot een breekbaar eindproduct. Door verhitting tot boven de glastransitietemperatuur kan dit ook weer vervormbaar gemaakt worden. Deze magische overgang komt in het volgende filmpje over de vervaardiging van een vaas tot uiting.
Toch kennen we nog steeds niet alle materiaal-specifieke eigenschappen van glas. Zo buigen wetenschappers vandaag de dag zich nog steeds over de vraag of de drie aggregatietoestanden van materialen (gasvormige stof, vloeistof en vaste stof) niet moet worden uitgebreid met een vierde toestand: de glasvormige toestand! Maar dan moeten ze die eerst nog véél beter bestuderen. Dit geeft maar aan hoe bijzonder én complex glas als materiaal wel niet is!
